Hoe is Z.ART tides ontstaan?

Hoe is Z.ART tides ontstaan?

Z.ART tides is niet simpelweg ontstaan vanuit het idee om een kleine webshop te beginnen. Als ik er nu over nadenk, is het verhaal erachter eigenlijk al veel eerder begonnen.

Want op de een of andere manier was de zee er altijd al.

De zee loopt als een rode draad door mijn hele leven

Lang voordat Z.ART tides überhaupt een idee was, had de zee al een vaste plek in mijn leven. Mijn moeder is duikinstructrice, mijn opa een echte liefhebber van schepen – en ik kan me eigenlijk nauwelijks een tijd herinneren waarin schepen, strand en zee geen rol speelden.

Net zo vanzelfsprekend was ook creativiteit altijd aanwezig. In mijn familie werd veel uitgeprobeerd, gemaakt en waren er allerlei creatieve hobby’s. Ik ben er dus al vroeg mee opgegroeid om dingen niet alleen te bekijken, maar echt goed te kijken en er zelf iets van te willen maken. Mijn vader is fotograaf en waarschijnlijk heb ik ook door hem al vroeg oog gekregen voor kleine details, bijzondere perspectieven en de dingen waar je anders misschien gewoon aan voorbij zou lopen. Ook deze foto van mij maakte hij destijds – lang voordat iemand had kunnen bedenken dat juist deze liefde voor details, beelden en de zee ooit onderdeel zou worden van Z.ART tides.

Zolang ik me kan herinneren, was ik óf regelmatig op een schip te vinden óf ergens op het strand. En als ik op het strand was, kon ik daar urenlang schelpen verzamelen. Niet vijf minuten en dan weer verder. Echt uren.

Zolang ik me kan herinneren, was ik óf regelmatig op een schip te vinden óf ergens op het strand. En als ik op het strand was, kon ik daar urenlang schelpen verzamelen. Niet vijf minuten en dan weer verder. Echt uren. Ik zocht, vergeleek ze, nam de mooiste mee en kon me over bijzondere schelpen verheugen alsof het kleine schatten waren. Terwijl andere kinderen zandkastelen bouwden, zat ik met mijn kin op mijn knieën juist op de plekken waar geen fijn zand lag, maar waar echt iets te vinden was. Tussen stenen, onder zeewier. Natuurlijk nog zonder het idee dat ik er ooit iets mee zou gaan maken. Ik vond ze gewoon mooi. Elke schelp zag er anders uit, voelde anders aan en op de een of andere manier kon ik er nooit zomaar aan voorbijlopen.

Als ik nu naar Z.ART tides kijk, voelt het daarom bijna alsof iets wat al mijn hele leven bij me hoort uiteindelijk heel vanzelfsprekend zijn weg naar mijn kunst heeft gevonden.

Veel dingen in mijn leven hebben ervoor gezorgd dat het in mijn hoofd eigenlijk maar zelden echt stil is. Angsten, gedachten, ideeën, zorgen, plannen, herinneringen – er is eigenlijk altijd wel iets. Alleen aan zee is dat anders. Daar kan ik uren zitten, wandelen, naar het water kijken of schelpen zoeken en op een gegeven moment merk ik hoe het rustiger wordt in mijn hoofd.

Misschien is het de wind. Misschien het gelijkmatige geluid van de golven. Misschien die ongelooflijke ruimte, waardoor dingen die daarvoor enorm groot leken ineens iets kleiner worden. Ik weet niet precies wat het is. Ik weet alleen: aan zee vind ik rust. En waarschijnlijk is dat precies waarom er zoveel van de zee in Z.ART tides terecht is gekomen.

Creativiteit was er al vóór Z.ART tides

De wens om creatief te werken was voor mij echter helemaal niet nieuw. In Duitsland bestond Z.ART Atelier al. Daar organiseerde ik creatieve activiteiten en workshops voor groepen en had ik al een manier gevonden om mijn creatieve kant met andere mensen te delen.

Met mijn verhuizing naar Nederland veranderde er echter veel. Gewoon naadloos doorgaan met wat ik in Duitsland had opgebouwd, voelde ineens helemaal niet zo eenvoudig meer. Er was de taal. En er was mijn eigen zelfvertrouwen, dat in een nieuw land eerst opnieuw moest groeien. Een creatieve groep begeleiden, ideeën uitleggen en mensen meenemen in een creatief proces voelt toch anders wanneer je jezelf nog niet volledig zeker voelt in de taal. Dus moest ik eerst ontdekken hoe creativiteit eruit kon zien in mijn nieuwe leven. Toen wist ik nog niet dat het antwoord juist op die plek op me zou wachten die eigenlijk al mijn hele leven bij me hoort.

Een creatieve middag op het strand

Soms ontstaan de belangrijkste ideeën niet wanneer je wanhopig probeert er één te vinden. Maar gewoon tussendoor.

In 2025, tijdens een creatieve middag op het strand met vriendinnen, schilderden we samen en gebruikten we wat direct om ons heen te vinden was: zout water en zand. Het ging gewoon om samen zijn, uitproberen en creatief bezig zijn. En juist daar ontstond, dankzij mijn vriendinnen, het idee om decoupage met oesterschelpen uit te proberen. Eigenlijk gewoon een klein idee tijdens een heel normaal gesprek. Maar het bleef hangen. Dus begon ik ermee te experimenteren.

De ene oester werd de volgende. Uit één techniek ontstonden nieuwe ideeën. Andere kleuren kwamen erbij, andere materialen, andere vormen en uiteindelijk steeds meer mogelijkheden. Schelpen, hangers en op een gegeven moment zelfs kunstwerken. En ineens ontstond daar iets uit wat ik helemaal niet had gepland:

Z.ART tides.

Een absoluut full-circle moment

Juist die oorsprong vind ik nu zo bijzonder. In Duitsland was ik al creatief bezig geweest met Z.ART Atelier. Toen kwam de verhuizing. Een nieuw land. Een nieuwe taal. De onzekerheid over hoe en óf ik mijn eerdere creatieve werk kon voortzetten. En juist tijdens een creatieve middag met vriendinnen op het strand ontstond het idee om iets nieuws te maken van oesterschelpen. Als iemand me toen had verteld dat ik twee jaar later echt een eigen webshop zou hebben, of zelfs op markten zou staan met mijn werk, dan had ik dat nooit geloofd. Maar het idee groeide, tot aan mijn besluit om in 2025 voor de liefde te emigreren. Naar een plek die me al mijn hele leven rust geeft. Een plek vol schelpen – dezelfde schelpen die ik als kind al urenlang verzamelde.

Voor mij is dat nu een absoluut full-circle moment. Z.ART is niet verdwenen. Het is veranderd.

Bij Z.ART Atelier kwam Z.ART tides

Misschien hoefde ik helemaal niet naadloos verder te gaan waar ik in Duitsland was gestopt. Misschien mocht er gewoon iets nieuws uit ontstaan. Iets dat bij mijn nieuwe leven past. Z.ART mocht blijven – maar er kwam iets nieuws bij: tides. De getijden. Beweging, verandering, komen en gaan.

En eigenlijk is er bijna geen woord dat beter bij deze periode in mijn leven past. Want ook Z.ART tides is uit verandering ontstaan. Uit het loslaten van iets vertrouwds en het proberen mijn eigen weg te vinden in een nieuwe omgeving.

Strandvondsten werden kleine kunstwerken

Uit de eerste oesters ontstonden stap voor stap steeds meer ideeën. Beschilderde oesters, kleine schaaltjes, sieraden, hangers, kunstwerken en decoraties. Ik begon te experimenteren met verschillende kleuren, structuren en materialen en bleef steeds nieuwe mogelijkheden uitproberen. Niet ieder idee werkt. Sommige dingen zien er in mijn hoofd geweldig uit en op tafel ineens totaal niet meer. Sommige materialen werken simpelweg niet goed samen. Soms besteed ik uren aan iets en kom ik uiteindelijk tot de conclusie: dit is het gewoon niet. Maar ook dat hoort inmiddels voor mij bij Z.ART tides. Het draait niet om perfecte massaproductie. Het draait om uitproberen, ontwikkelen en steeds verder ontdekken wat mijn eigen stijl is. En ik heb ook nooit gewild dat alles er typisch “maritiem” uit moest zien. De zee betekent voor mij niet automatisch blauw, beige, ankers en klassieke kustdecoratie. Het mag kleurrijk zijn. Luid. Elegant. Speels. Een beetje gek. Soms minimalistisch en soms precies het tegenovergestelde.

Shells – but make it art.

Die zin beschrijft eigenlijk precies wat ik met Z.ART tides wil doen.

Meer dan alleen een kleine shop

Hoe langer ik eraan werk, hoe meer ik merk dat Z.ART tides voor mij veel meer is geworden dan alleen de producten zelf. Het verbindt ontzettend veel delen van mijn leven met elkaar. Mijn band met de zee. De uren op het strand. Mijn familie. Z.ART Atelier. Mijn verhuizing naar Nederland. Mijn creativiteit. De rust in mijn hoofd.

Inmiddels heb ik mijn werk op markten laten zien, mijn eigen kraam opgebouwd en met compleet onbekende mensen over mijn kunst gesproken. Ik heb gesprekken gevoerd in het Duits, Engels en Nederlands, complimenten gekregen, mijn eerste stukken verkocht, fouten gemaakt en bij ieder evenement iets nieuws geleerd. Precies de dingen – taal en zelfvertrouwen – die in het begin nog één van de redenen waren waarom ik niet wist hoe ik creatief verder moest gaan. En met ieder van die momenten groeit niet alleen Z.ART tides. Ik groei zelf ook steeds een klein stukje mee.

Waarom dan Z.ART tides?

Misschien is Z.ART tides helemaal niet op één bepaalde dag ontstaan. Misschien begon het al met het kleine meisje dat urenlang op het strand zat en schelpen verzamelde. Met een moeder die duikinstructrice was. Met een opa die van schepen hield. Met Z.ART Atelier en mijn plezier in samen met andere mensen creatief bezig zijn. Met de moed om een deel van mijn oude leven achter me te laten en in een ander land opnieuw te beginnen. Als ik al die punten vandaag met elkaar verbind, blijkt het ineens verrassend logisch te zijn.

Z.ART tides is voor mij een full-circle moment.

Iets uit mijn verleden is niet verloren gegaan, maar heeft in mijn nieuwe leven gewoon een andere vorm gekregen. De zee die me altijd al heeft begeleid, is nu onderdeel van mijn kunst. De schelpen die ik als kind al niet kon laten liggen, liggen nu op mijn werktafel. En Z.ART Atelier werd niet simpelweg een afgesloten hoofdstuk. Het ontwikkelde zich verder.

Tot Z.ART tides.

Een stukje van mij – van vroeger, van nu en van alles wat nog maar net aan het ontstaan is.

From the shore to you.